ವಿನಯ್ ...
I remember reading the below lines long back:

"Chlorine is the greatest crippler and killer of modern times. It is an insidious poison"

-- Dr. Joseph M. Price, MD, in Moseby's Medical Dictionary


In days when people select hobbies as part of their activity, swimming is also considered one among them. We are seeing the sharp increase of swimmers around our place just to keep them lean, slim and fit. There are booms of swimming classes mushrooming around places especially during summer vacation where children around 4 + are of main stream. Even parents rush to a nearest swimming centre to get their child registered among the few selected names and pay as per their limits. But people in pursue of health and fitness are unknowingly moving themselves towards the hazard… Cancer.


Yes, though sounds strange, it is now a known phenomenon that water causes cancer. Don’t be surprised, but yes, the chemical used to purifying water itself is causing cancer(Trichloroisocyanuric Acid). The high quantities of chlorine content used to ward off water contamination are major concern now a day. As there are no stringent measures to monitor the water and the chlorine content usage, the concerned people/authorities who take up water purifying process just mix chlorine into water and release the water for commercial/personal purposes. The same when used for drinking and cleaning is causing grave concern for human body and health. Though there are many research done on this field, what matters is the effect the high chlorinated water is causing on skin.

Few things to know about Trichloroisocyanuric Acid... (Retrieved from Wikipedia...)

Trichloroisocyanuric acid is the inorganic compound with the formula (C3Cl3N3O3. It is used as an industrial disinfectant, bleaching agent and a reagent in organic synthesis.[1][2] This white crystalline powder, which has a strong "chlorine odour," is sometimes sold in tablet or granule form for domestic and industrial use.


Use in water treatment


The compound is a disinfectant, algicide and bactericide mainly for swimming pools and dyestuffs, and is also used as a bleaching agent in the textile industries.

Applications: It is widely used in civil sanitation, pools and spas, preventing and curing diseases in husbandry and fisheries, fruits and vegetables preservation, wastewater treatment, algaecide for recycling water of industry and air conditioning, anti shrink treatment for woolen, treating seeds, bleaching fabrics, and organic synthesis industry


Benefits of TCCA in Swimming Pool-


Available with 90% chlorine concentration


Due to high chlorine content, handling is easy for large pools.


Reduces chlorine loss during day time. TCCA is stable it does not strip like any other halogen compounds.


Reduces algae growth.


Dissolves slowly in water, allowing for continuously metered dosing of available chlorine, especially when in tablet form.




Drawbacks of TCCA in Swimming Pool-


Cyanuric Acid (CYA) build-up from TCCA use can decrease the effectiveness of Free Active Chlorine (FAC) over time.


Such build up can only be reduced by dilution with water that does not contain CYA.


The economics of this effect can greatly reduce the cost-effectiveness of high chlorine availability in TCCA.


At high CYA concentrations, normal chlorine levels can be rendered ineffective, requiring either dilution by draining and refilling the pool or by adding abnormally high doses of chlorine to overcome this effect.

...So coming back to its effects on human beings...
 
From long time, we know that how the skin darkens if we swim in chlorinated waters of swimming pool for long durations. With the eyes, skin and hair getting direct exposure, the eyes turning red or hair turning dull are common symptoms. The most dangerous is skin which is protective sheet for human body. The skin cancer caused by chlorinated water is fast among young aged than adults as their skin is more sensitive and still under generation. The frequent exposure of children to these waters is more now a days and without suitable precautions, the swimming institutions are gifting “deadly diseases” to future generations. Neither the swimming coach nor the institute are concerned about these ill effects and what matters them is “Money”... But at end, it is children who suffer the consequences. The cause is the effects are not noted at initial stages and when the advance stage reaches, the treatment procedure and cost rise causing severe panic in those families.

Now what matters is we should take precautionary steps to avoid dangerous effects of
chlorinated water. The parents must take initiative into this and avoid children joining the swimming courses in places where there are alarming levels of chlorine content. The probable usage of removing chlorine and its odor problems is to filter the water with granular activated carbon (GAC) or by using suitable chemical-removing filter media, such as KDF which are available with many manufacturers now.

Also, the swimming institutes must monitor the water supplied and take measures to decrease chlorine levels by installing suitable equipments in their places and put details of chlorine content used in water, how safe the water is by pasting details of chlorine and purity levels of water.

Though the step may not be feasible in terms of monetary gains to these institutes, but still, a proper precaution can be taken or initiated from both parents and institutes where it will be beneficial to both child and parents, creating a healthy and stronger society with well grown and stronger children.



--- This post is written for the 'NO TO CHLORINE' contest by Bejon Mishra of 'HealthyYouFoundation' by Indiblogger. Please vote and support the campaign against Trichloroisocyanuric Acid...
ವಿನಯ್ ...



ಸಾಕಷ್ಟು ಕಾಲದಿಂದ ಅದೇ "ಫಾರೀನ್ ಔಟ್ ಡೋರ್ ಲೋಕೇಶನ್" ಲವ್ ಸ್ಟೋರಿ, ಅದೇ ಮಚ್ಚು-ಲಾಂಗ್ ಗಳ ಅರ್ಭಟದಲ್ಲಿ ನಲುಗಿಹೋಗಿದ್ದ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ನಾಗಶೇಖರ್ ರವರ "ಸಂಜು ವೆಡ್ಸ್ ಗೀತಾ" ಚಿತ್ರ ಒಳ್ಳೇ ಹಿತಾನುಭವ ತರಿಸಿದೆ. ೨ ಗಂಟೆ ೧೫ ನಿಮಿಷದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಮುದನೀಡುವ ಕಥೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನ ಮತ್ತೆ ಚಿತ್ರಮಂದಿರಗಳತ್ತ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಯಶಸ್ವಿ ಪ್ರದರ್ಶನ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಈ ಚಿತ್ರದ ವಿಮರ್ಶೆ ನಿಮಗಾಗಿ...


ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವಿಯನ್ನ ಪಡೆದು ಆಗಷ್ಟೇ ಊರಿಗೆ ಮರಳಿರುವ ನಾಯಕ, ಹೀಗೆ ಅಂಗಡಿಯೊಂದರ ಬಳಿ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾಯಕಿಯ ಪ್ರವೇಶ. ಮಾಮೂಲಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ ಇಂಟ್ರೋಡಕ್ಷನ್...(ನಾಯಕಿಯು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ನಿರ್ಗತಿಕ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಬ್ರೆಡ್, ಹಣ ಕೊಡುವದು, ಯಾರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನ ಇಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸುವ/ಆದರಿಸುವ ನಾಯಕಿಯ ನಡುವಳಿಕೆ ನಾಯಕನನ್ನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ... "ಬ್ಯೂಟಿ"... ಪದ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಸೂಸುವಂತೆ ಅವನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ...). ನಂತರ ನಾಯಕನು ತನ್ನ ಮಾವನನ್ನ ಪುಸಲಾಯಿಸಿ ನಾಯಕಿಯ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುವುದು, ಅವಳ ಮನಸನ್ನ ಗೆಲ್ಲುವುದು (ಆಟೋಪ್ರಯಾಣದ ಸಂದರ್ಭ...), ಅವಳನ್ನ ಮದುವೆಯಾಗುವಂತೆ ಒಪ್ಪಿಸುವುದು ಎಲ್ಲ ನೆಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಟ್ವಿಸ್ಟ್ ನೀಡಿರುವ ನಿರ್ದೇಶಕರು ನಾಯಕಿಯ ಮಾವ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಶೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಅದೇ ಹುಚ್ಚಿನಿಂದ ಅವನು ನಾಯಕಿಯ ಮೇಲೆ ಮಾಡುವ ಬಲತ್ಕಾರ (ನಾಯಕ-ನಾಯಕಿ ಅಂದು ಮದುವೆಯಾಗುವ ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ...) ಇಬ್ಬರು ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಸುಂದರ ಕನಸನ್ನ ನುಚ್ಚುನೂರುಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ನಾಯಕನು ಅವನನ್ನ ಕೊಲೆಮಾಡುವ ಸನ್ನಿವೇಶದೊಂದಿಗೆ ಚಿತ್ರ ವಿರಾಮಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಚಿತ್ರದ ನಂತರದ ಭಾಗ ನಾಯಕನ ಹೋರಾಟ, ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿಮಿತ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನಾಯಕಿ ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರುವುದು, ನಾಯಕ ಜೈಲಿನಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಜೈಲಿನ ಹಳೆಯ ಕೈದಿ ಸಾಥ್ ನೀಡುವುದು, ಪರಾರಿಯಾಗುವ ಸನ್ನಿವೇಶ... ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ನಾಯಕ-ನಾಯಕಿ ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗುವರೆ ಎಂಬುದನ್ನ ತಿಳಿಯುವುದಕ್ಕೆ ನೀವು ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನ ನೋಡಬೇಕು..

"ಅರಮನೆ" ಚಿತ್ರದ ನಂತರ ನಾಗಶೇಖರ್ ರವರ ಪ್ರಯತ್ನ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮೆಚ್ಚುವಂತದ್ದೆ. ಜೆಸ್ಸಿ ಗಿಫ್ಟ್ ಅವರ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದ ಎರಡು ಹಾಡುಗಳು "ಸಂಜು ಮತ್ತು ಗೀತಾ..." ಹಾಗೂ "ಗಗನವೇ ಬಾಗಿ.." ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಂಪಾಗಿವೆ. ಕವಿರಾಜ್ ಮತ್ತು ನಾಗೇಂದ್ರಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸತ್ಯರವರ ಕೊಡಗಿನ ಸೌಂದರ್ಯದ ಮನೋಹರ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣಕ್ಕೆ ಹಾಟ್ಸ್ ಆಫ್..

ಮಳೆ ಹನಿ, ನಾಯಕ ಮತ್ತು ನಾಯಕಿಯ ಬಿಟ್ಟರೆ ಇತರ ಪೋಷಕ ಪಾತ್ರಗಳು ಪಾತ್ರಕ್ಕಣುಗುಣವಂತೆ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಚರಣ ರವರ ನಾಯಕನ ಮಾವನ ಪಾತ್ರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಇನ್ನುಳಿದಂತೆ ಸುಹಾಸಿನಿ, ಜೈಜಗದೀಶ್, ಶರತ್ ಲೋಹಿತಶ್ವ, ಅರುಣ್ ಸಾಗರ್, ರಂಗಾಯಣ ರಘು ರವರ ಪಾತ್ರಗಳು ದೀರ್ಘವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿವೆ...
ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರಗಳ ಬರವಿರುವ ನಮ್ಮ ಸಿನೆಮಾ ರಂಗಕ್ಕೆ ನಿಜಕ್ಕೂ "ಸಂಜು ವೆಡ್ಸ್ ಗೀತಾ..." ಹೊಸಚೈತನ್ಯ ನೀಡುವ ಟಾನಿಕಿನಂತೆ ಬಂದಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಾಭಿಮಾನಿಗಳು ಎಂದಿನಂತೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಿ ಚಿತ್ರದ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಕಾರಣರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಅಶಯಯೊಂದಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಶತದಿನೋತ್ಸವ ಪೂರೈಸಲಿ ಎಂದು ಈ ಕನ್ನಡಿಗನ ಬಯಕೆ...

Keyword(s): ಸಂಜು ವೆಡ್ಸ್ ಗೀತಾ ಚಿತ್ರ ವಿಮರ್ಶೆ, Sanju weds Geetha film review, Sanju weds Geetha movie review
ವಿನಯ್ ...
ಹೀಗೆ ಇಂದಿನ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಒಂದು ಸುದ್ದಿ ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸಿತು. ಅದು ನಮ್ಮ ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಜೈಪುರ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪಡೆದ ನಾಸಾ ಪ್ರಶಸ್ತಿ. ಅವರ "ಹ್ಯುಮನ್ ಸೆಟ್ಟಲ್ಮೆಂಟ್ ಅನ್ ಸ್ಪೇಸ್" ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರೋಜೆಕ್ಟ್ ಹಲವು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕ್ರುತವಾಗಿದೆ. ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯವೆನೆಂದರೆ ಅದು ಮಾನವ ಅಂತರಿಕ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ೫೦ ವರ್ಷ ಕಳೆದ ಸುಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ದೊರೆತ ಮನ್ನಣೆಯೆನ್ನಬಹುದು...


ಈ ಸುದ್ಧಿಯ ಕುರಿತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ Ashoka's Secret Society of the "NINE" Unknown Men ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆಗಳ ಕೊಂಡಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕುತೂಹಲ ತರಿಸಿತು. ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಅಶೋಕನು ತನ್ನ ೯ ಜನ ಪ್ರಖಂಡ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಮೂಲಕ ಬರಿಸಿದ ೯ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಅಂದು ದೇಶವು ಹೊಂದಿದ್ದ ಉನ್ನತ ವಿಜ್ಞಾನದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಅಶೋಕನು ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ನೆಡೆಸಿದ್ದನೆಂದರೆ ಬಹುಶ: ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿನ ಮಾಹಿತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಕಷ್ಟು ವಿದ್ವಂಸಕಾರಿ ಅಯುಧಗಳು ಸೃಷ್ಠಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯ ಅರಿತು ಅದನ್ನು ಜಗದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬರದಂತೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಅಡಗಿಸಿ ಇರಿಸಿದ್ದನು. ಚೀನಿಯರು ಕೆಲವು ಸಮಯದ ಹಿಂದೆ ಲ್ಹಾಸ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಕೆಲವು ಸಂಸ್ಕೃತ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನ ಅನುವಾದಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಚಂಡಿಗಡ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾಗ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಂತರಿಕ್ಷನೌಕಯಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿಗಳಿದ್ದವು..!! (ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನ ಇಲ್ಲಿ ಪಡೆಯಬಹುದು: http://www.world-mysteries.com/sar_7.htm...)

ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನವರಾದ ಶ್ರೀ ಟಿ. ಸುಬ್ಬರಾಯಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಫಲದಿಂದ ಮೂಡಿಬಂದ "ವಿಮಾನ". ಅದೇ ನಂತರ ರೈಟ್ ಬ್ರದರ್ಸ್ ಹೆಸರ ಪಾಲದದ್ದು ದುರಂತವೋ, ನಮ್ಮ ದೌರ್ಭಗ್ಯವೋ... ಆ ದೇವನೇ ಬಲ್ಲ..!!

ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಅನೇಕ ಯುವ ಮನಸ್ಸು ಸೂಕ್ತ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವಿಲ್ಲದೇ ಎಲೆಮರೆಯ ಕಾಯಿಗಳಂತೆ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಹಗರಣಗಳಲ್ಲೇ ಕಾಲ ಸವೆಸುವ ಸರ್ಕಾರ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಅಸಡ್ಡೆತನ... ಇವೆಲ್ಲ ಇವರಿಗೆ ಮುಳುವಾಗದಿರಲಿ, ರಾಷ್ಟ್ರ ಇಂತಹ "ಯುವ" ಪೀಳಿಗೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆದು ಸಂಪತ್ಬರಿತವಾಗಲಿ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಬಯಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಈ ಪುಟ್ಟ ಲೇಖನ...
ವಿನಯ್ ...
(ಈ ಕವನವನ್ನು "ವೇದಾಂತಿ ಹೇಳಿದನು.." - ಮಾನಸ ಸರೋವರ ಚಿತ್ರದ ಹಾಡಿನ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಓದಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕಾಗಿ ವಿನಂತಿ...)



ನನ್ನ ಮಿತ್ರ ಹೇಳಿದನು... ಉ...

ಈ software ಬರಿ ಜಡಿ ಮಣ್ಣು... ಮಣ್ಣು...

ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹಾಡಿದನು...

increment ಎಲ್ಲಾ ಸುಳ್ಳು...ಟೊಳ್ಳು...

ನನ್ನ ಗೆಳತಿ ಕೂಗಿದಳು... ಈ ಕೆಲಸ ಮಾಯೆ-ಮಾಯೇ..

ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಕನವರಿಸಿದಳು... ಓ... ಇದು ಅತಿಡೊಡ್ಡ ಮಾಯೆ...

ಕೆಲಸ ಕಳೆದ ದಿನವೇ... ಬರೆಲಿದೆಯೋ ಚಿಂತೆ..

installments ನ ಕಂತೆ...!!
ವಿನಯ್ ...
ಚಿತ್ರ: ರೋಬೋಟ್ - ತೆಲುಗು ಅವೃತಿ ( ತಮಿಳಿನ "ಎಂಧೀರನ್" ಡಬ್)
ತಾರಾಗಣ: ರಜನಿ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಡ್ಯಾನಿ, ಕಲಾಭವನ್ ಮಣಿ ಮುಂತಾದವರು
ಸಂಗೀತ: ಎ.ಅರ್.ರೆಹ್ಮಾನ್
ನಿರ್ದೇಶನ: ಶಂಕರ್



ಅನೇಕ ದಿನಗಳಿಂದ ಭಾರತದ್ಯಾಂತ (ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ..) ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿಸಿದ್ದ ಕನ್ನಡಿಗ ರಜನಿಯವರ ಚಿತ್ರ "ರೋಬೋಟ್". ತನ್ನ ಪ್ರಚಾರ ತಂತ್ರಗಳಿಂದಲೇ ಜನರ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಗಳಿಸಿದ್ದ ಈ ಚಿತ್ರ (ಒಟ್ಟು ಬಜೆಟ್ ೧೬೦ ಕೋಟಿ... ಗ್ರಾಫಿಕ್ಸ್ ಗೆ ಶೇಕಡ ೪೦ % ವ್ಯಯಿಸಲಾಗಿದೆ (೬೦ ಕೋಟಿ ಅಂದಾಜು..), ೧ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ರಂದು ತೆರೆಕಂಡಿದೆ. ಉಳಿದ ಜನರಂತೆ ಕೇವಲ "ಕುತೂಹಲ" ದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರ ನೋಡಹೊರಟ ನಾನು, ಅದನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಬಂದಾಗ ಚಿತ್ರದ ತುಂಬ "ಗ್ರಾಫಿಕ್ಸ್" ಮತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆಗೊಂದು "ಹಾಡು".., ಇವೆಲ್ಲದರ ಮುಂದೆ ಕಥಾ ಭಾಗ ಏಕೋ "ಡಲ್" ಹೊಡೆದಂಗಿತ್ತು..!!!


ಡಾ || ವಶಿ (ರಜನಿ) ಒಬ್ಬ ವಿಜ್ಹಾನಿ. ಹ್ಯುಮಾನೊಯಿಡ್ ರೋಬೋಟ್ ತಯಾರಕ. ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥಸಾಧನೆಗಲ್ಲದ, ದೇಶದ ಸೈನ್ಯದ ನೆರೆವಿಗೆ ಬರುವಂತಹ ರೋಬೋಟ್ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ. ಚಿತ್ರದ ಅರಂಭವೂ ಅದೇ. ತಾನು ತಯಾರಿಸಿದ ರೋಬೋಟ್ ( ಅದರ ಹೆಸರು "ಚಿಟ್ಟಿ" - ಇದನ್ನೂ ರಜನಿ ಯವರೇ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ..) ತನ್ನ ಅಣತಿಯಂತೆ ಆಡುವುದು, ಮಾತನಾಡುವುದು, ಕುಣಿಯುವುದು ಎಲ್ಲಾ ಮಾಡುವುದ ಅರಿತು ಅವನು ಅದನ್ನು ಒಂದು ಸಭೆಯ ಮುಂದೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಗಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಡಾಕ್ಟರ್ ಗೆಳತಿ ಸನಾ ( ಐಶ್ವರ್ಯ ರೈ) ಸಹ ಅದರ ಕಾರ್ಯದಕ್ಷತೆಗೆ ಮರುಳಾಗಿ ತನ್ನ exam preparations ಗೆ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯಲು ತನ್ನ ಹಾಸ್ಟಲ್ ಗೆ ಕರೆದ್ಯೊಯುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಗಳಿಸುವ "ಚಿಟ್ಟಿ" ಸನಾಳನ್ನು ತನ್ನ ವಿವಿಧ ಕರಾಮತ್ತುಗಳಿಂದ ಅಶ್ಚರ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಟ್ರೈನ್ sequence ಸಹ ಒಂದು. ಅದ್ಭುತ ಗ್ರಾಫಿಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಹೊಡೆದಾಟಗಳ ಹೊಂದಿರುವ ಈ ಸನ್ನಿವೇಶ ನೋಡಲು ಚನ್ನ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಪಾರುಮಾಡುವ ಚಿಟ್ಟಿ ನಂತರ ಸನಾಳು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆಯುವಾಗ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಪರಿಯಿದೆಯಲ್ಲಾ, ಅದನ್ನು ಬಹುಶ: ಚಿತ್ರ ನೋಡಿಯೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು ( ಮುನ್ನ ಭಾಯಿ MBBS ನಲ್ಲಿರುವ exam ಸಂದರ್ಭಕ್ಕಿಂತ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿದೆ...!!).


ಮತ್ತೊಂದು ಸನ್ನಿವೇಶ ಚಿಟ್ಟಿ ಸನಾಳ ಗೆಳತಿಯ ಹೆರಿಗೆ ಮಾಡಿಸುವ ಸಂದರ್ಭ. ಇದಂತೂ ಅಚ್ಚರಿಯ ಪರಮಾವಧಿ!!. ಯಾವ ಅಂಗ್ಲ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಣದ example ಅನ್ನ ಇಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ್ದಾರೆ ಶಂಕರ್. ಸಸೂತ್ರವಾಗಿ ಹೆರಿಗೆ ಮಾಡಿಸುವ ಚಿಟ್ಟಿ ಅಪರೇಷನ್ ಕೊಠಡಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗ ಸನಾ ಅವನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಖುಷಿಯಿಂದ ಕೊಡುವ "ಮುತ್ತು" ಒಂದು ರೋಬೋಟ್ ಮನವ ಸ್ತ್ರೀ ಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ( ಬಹುಶ: ರೋಬೋಟ್ ನಲ್ಲಿ ಮನವ ಗುಣಗಳನ್ನ ತುಂಬಿದ್ದ ಪರಿಣಾಮಕ್ಕೇನೋ..!!)


Intervel ಮುಗಿದ ನಂತರದ ಕಥೆ "ಚಿಟ್ಟಿ" ಸನಾಳ ಪ್ರೀತಿ ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ, ತನ್ನ ತಯಾರಿಸಿದ ಡಾ || ವಶಿಗೂ ಹೊಟ್ಟೆಯುರಿ ತರಿಸುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಡಾ || ವಶಿಯ ಬಾಸ್ "ಬೋರ" (ಡ್ಯಾನಿ) ತನ್ನ ಜ್ಯೂನಿಯರ್ ತನ್ನನ್ನು ಮೀರಿಸುವ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟನೆಂಬ ಕ್ರೋಧ ಬೇರೆ. ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಚಿಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿರುವ "neural module" ಪಡೆದೇ ತೀರಬೇಕು ಎಂಬ ಬಯಕೆ.. (ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ತಾನು ಇತರರೊಡನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ವ್ಯವಹಾರಿಕ ಒಪ್ಪಂದ...). ಇದು ಡಾ || ವಶಿಯ "ಚಿಟ್ಟಿ" ಯನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿ ಕಸಕ್ಕೆ ಬಿಸಾಕಿದಾಗ ಕೈಗೂಡುತ್ತದೆ.!!. ಕಸದ ಗೋದಾಮಿನಿಂದ ತುಂಡಾದ/ಮುರಿದುಹೋದ "ಚಿಟ್ಟಿ" ತನ್ನ ಲ್ಯಾಬಿಗೆ ಹೊತ್ತುತರುವ ಬೋರ ತಾನು ಅನ್ವೇಷಿಸಿದ destructive program ಅಳವಡಿಸಿ self developable and self destructive type robot ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಮುಂದೆ ಬೋರನ ಸಾವಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಲ್ಯಾಬಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದ "ಚಿಟ್ಟಿ" ಡಾ



ವಶಿ ಯ ಬಾಳಸಂಗಾತಿಯಾಗಬೇಕಿದ್ದ ಸನಾಳನ್ನ ಅಪಹರಿಸಿ ಒತ್ತೆಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡಾಗ ಡಾ || ವಶಿ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಬಿಡಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಪ್ಲಾನೇ ಚಿತ್ರದ ಕ್ಲೈಮಾಕ್ಸ್.


ಕೊನೆಯ ೨೫-೩೦ ನಿಮಿಷದ ಈ "ಕ್ಲೈಮಾಕ್ಸ್" ಎಲ್ಲೂ ಕಾಣದ, ಯಾವ ಹಾಲಿವುಡ್ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮೀರಿಸುವಂತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇದೆ. "ಚಿಟ್ಟಿ" ಯ ವಿವಿಧ "ಅವತಾರ" ಗಳ ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯ ರಜನಿಯ ಪಕ್ಕ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಹೇಗೋ ಮಾಡಿ "ಚಿಟ್ಟಿ" ಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಡಾ || ವಶಿ, ಇದಾದ ನಂತರ "ಚಿಟ್ಟಿ" ಯ ಅಂತ್ಯವೇನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂದರೆ ನೀವು ಚಿತ್ರವನ್ನ ನೋಡಬೇಕು...


ಡ್ಯಾನಿ ಅವರದು ದುರಾಸೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಬಾಸಿನ ಪಾತ್ರ. ಐಶ್ವರ್ಯ-ರಜನಿ-ರೋಬೋಟ್ ರೂಪಿ "ರಜನಿ" ಯ ಪ್ರಭೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಪಾತ್ರ ಮಸುಕಾಗಿದೆ. ಕಲಾಭವನ್ ಮಣಿಯವರ ಪಾತ್ರವಂತೂ ಇದ್ದು ಇಲ್ಲದಂತಿದೆ.. ಎಲ್ಲಾ "ರಜನಿ" ಮಹಿಮೆ!!!. ಎ.ಅರ್.ರೆಹ್ಮಾನ್ ಸಂಗೀತವಿರುವ ೭ ಹಾಡುಗಳು ಚಿತ್ರದ ಅಡಿ-ಅಡಿಗೂ ಇದ್ದು ಸುಮಧುರವಾದರೂ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು ಅನಿಸುವಷ್ಟಿದೆ. ರತ್ನವೇಲು ರವರ ಕ್ಯಾಮರ ವರ್ಕ್ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶ. ಚಿತ್ರ ೯ ರೀಲ್ ಉದ್ದದಷ್ಟು ಇರುವುದರಿಂದ ೨ ಗಂತೆ ೫೦ ನಿಮಿಷದಷ್ಟು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ ( ಹಾಡಿನ ಪರಿಣಾಮ..). ಸೌಂಡ್ ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ -- ರಸೂಲ್ ಪೂಕುಟ್ಟಿ -- ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಟೇಟರ್ ಗಳಿಗೆ ಹಿಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ ( ಸರಿಯಾಗಿ ಡಿ.ಟಿ.ಎಸ್ ಸೌಲಭ್ಯವಿರದ ಚಿತ್ರಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಸೌಂಡ್ ಇಂಜಿನೀಯರಿಂಗ್ ಇರುವ ಚಿತ್ರ ರಿಲೀಸ್ ಮಾಡಿದರೆ ಏನು ಫಲ..???). ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಫೈಟ್ಸ್ ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ ( ಡ್ಯಾನ್ಸ್: ಪ್ರಭುದೇವಾ, ರಾಜು ಮತ್ತು ರೇಮೋ...)


ಉತ್ತರಾರ್ಧದ ಕಥೆಯ ಭಾಗ ಬಿಗಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಶಂಕರ್ ಮತ್ತು ರಜನಿ ಯವರ ಪ್ರತಿಭೆಯು ಇದನ್ನು ಮಸುಕಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಎಕೆಂದರೆ Intervel ನಂತರದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಥೆ ಮಾಯವಾಗಿ "ಲವ್ ಎಂಡ್ ರೋಮ್ಯಾನ್ಸ್" ತುಣುಕುಗಳೇ ತುಂಬಿದೆ..!!. ಕ್ಲೈಮಾಕ್ಸ್ ನ ದೃಶ್ಯವೈಭವದಲ್ಲಿ ಶಂಕರ್ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಫುಲ್ ಮಾರ್ಕ್ಸ್...


ಪಕ್ಕ ರಜನಿ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು logic ಇಲ್ಲದೆ ಮನೋರಂಜನೆ ಪಡೆಯಬಯಸುವವರಿಗೆ ಈ ಚಿತ್ರ ಸರಿಯಾದ ಅಯ್ಕೆ. ರಜನಿ ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ ನೀವು ತರ್ಕವಿಲ್ಲದೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಚಿತ್ರವು ನಿಮಗೆ ಖುಷಿ ಕೊಡುವುದು. ಇದಕ್ಕಾಗೆ ತಾನೇ ರಜನಿ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಹೃದಯ ಅಲಂಕರಿಸಿರುವುದು... ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ entertainment - logic ಚಿತ್ರವೇ ಈ "ರೋಬೋಟ್"...





ನನ್ನ ರೇಟಿಂಗ್ : * * *
ವಿನಯ್ ...

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆಃ www.kannadaratna.com



30th Sep 1990...


ಸರಿಯಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ... ಇದೇ ದಿನ...


ಅಂದು ಭಾನುವಾರ.., ಸಂಜೆಯ ವಾರ್ತೆಯ ಸಮಯ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೂರದರ್ಶನದ ಹೊರತಾಗಿ ಟಿ.ವಿ ಯ ಬೇರೆ ಮನೋರಂಜನೆ ಇರದಿದ್ದ ಕಾಲ. ವಾರ್ತೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ನಮಗೆ ಕೆಳಗೆ ಸ್ಕ್ರಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಸುದ್ದಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಗರಬಡಿಸಿತ್ತು. "ಪ್ರಸಿದ್ದ ಚಿತ್ರನಟ ಶಂಕರ್ ನಾಗ್ ರವರು ರಸ್ತೆ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಮೃತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅಪಘಾತ ದಾವಣಗೆರೆಯ ಅನಾಗೋಡು ಹಳ್ಳಿಯ ಬಳಿ ನೆಡೆದಿದೆ.." ಎಂದು ಸ್ಕ್ರಾಲ್ ಆಗುತ್ತಿತು. ಇಂದು ಸಹ ನೆನಪಿದೆ... ಅಂದು ಬರಬೇಕಿದ್ದ ರಾಜ್ ರವರ ಚಲನ ಚಿತ್ರದ ಬದಲು ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ರ "ಆಟೋ ರಾಜಾ" ಚಿತ್ರವನ್ನ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಮಾರನೆಯ ದಿನ "ಸಂಯುಕ್ತ ಕರ್ನಾಟಕ" ದಲ್ಲಿ ನೀವು ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರ್ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಮುಂಭಾಗ ಪೂರ್ಣ ಜಜ್ಜಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದಾಗ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನೀವು ಅದೆಷ್ಟು ನೋವು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಮನವು ಮರುಗಿತ್ತು. ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ರ "ನೋಡಿ ಸ್ವಾಮಿ ನಾವಿರೋದೆ ಹೀಗೆ" ಯ ಅಭಿಮಾನಿ ನಾನು. ಬಹುಶ: ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ನಟಿಸಿದ ಸಮಕಾಲಿನ ನಟರು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಇರಲಿಕಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ..!!. ನಿಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ಅನಂತ್ ರವರ ಅಭಿನಯದ ಮೋಡಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಜನರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮೊದಲನೆ ಚಿತ್ರ "ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ" ದಲ್ಲೇ ಮಿಂಚಿನ ಸಂಚಲನ ಮೂಡಿಸಿದ್ದೀರಿ. ನಂತರ ನೀವು ಇಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಿಂಹ ನೆಡಿಗೆ ಯೆನ್ನಬಹುದು. ಒಂದೇ, ಎರಡೇ... ಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶನ, ನಾಟಕ, ನಟನೆ... ಹು:, ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ದಿವ್ಯಜ್ಯೋತಿಯಂತೆ ಬೆಳಗಿದ್ದೀರಿ ನೀವು. ೧೨ ವರ್ಷದ ನಿಮ್ಮ ಆ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನ ಆಳಿಬಿಟ್ಟಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಕಾರಾಟೆ ಸ್ಟಂಟ್ಸ್, ನಿಮ್ಮ ಅಭಿನಯದ ಸ್ಟೈಲ್, ದೈಲಾಗ್ ಡೆಲಿವರಿ, ಗಡಸು ಧ್ವನಿ... ನಿಮ್ಮ ಮ್ಯಾನರಿಸ್ಮ್... ಆ ಕಾಲದ "ಕ್ಲೀನ್ ಶೇವ್ಡ್" ನಟರ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಅಪರೂಪವೆನ್ನುವ ಮುಖ ಗುಣ... ಭವಿಷ್ಯದ ಬೆಳಕಾಗಿದ್ದೀರಿ ನೀವು. ಕನ್ನಡದ ಸಿನಿಮಾಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಚೆನ್ನೈಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ "ಸಂಕೇತ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋ" ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅರಂಭವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಕ್ರಾಂತಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರತಂತ್ರಝಾನಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಸದಾಭಿರುಚಿಯ ಚಿತ್ರಗಳು "ಗೀತಾ", "ಜನ್ಮಜನ್ಮದ ಅನುಬಂಧ", "ಮಿಂಚಿನ ಓಟ"..., ಚಿತ್ರದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಸುಮಧುರ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ... ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ರನಿರ್ಮಾಣದ ಕಳಕಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ. "ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ...ಜೊತೆಯಲಿ ಇರುವೆನು ಹೀಗೆ ಎಂದೂ..." ೨೯ ವರ್ಷದ ನಂತರವೂ ಈಗಿನ ಜನರ ಬಾಯಲ್ಲಿ, ಮನದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದೇ ಉಳಿದಿರುವುದೇ ಸಾಕ್ಷಿ.


ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ "ಬುಕ್ ಮಾರ್ಕ್" -- "ಮಾಲ್ಗುಡಿ ಡೇಸ್" ನ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವುಂಟೇ...?. ಕಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆಯನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿದ ಪರಿಯಿದೆಯಲ್ಲಾ... ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರು ತಾನೇ ಮಾಡಿಯಾರು...!. ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕನಸ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ನೀವು ಅಲ್ಪಸಮಯದಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದ ಪರಿಯನ್ನ ನೋಡಿ ಆ ದೇವರೇ ಬೇಸರಪಟ್ಟನೇನೋ...!. ದುರಂತ ಅಂತ್ಯ ಕರುಣಿಸಿಬಿಟ್ಟ ನಿಮಗೆ. ಬದುಕಿದ್ದರೆ ಇಂದು ೫೬ ವರ್ಷದವರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ನೀವು. ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆನಂತೆ..., ಅಭಿಮಾನಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಹುಡುಗರ ಆಟೋದಲ್ಲಿ, ರಂಗಶಂಕರದಲ್ಲಿ, ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನು "ಮಿಮಿಕ್ರಿ" ಮಾಡುವ ಜನರಲ್ಲಿ ಚಿರಕಾಲ ಉಳಿದಿರುತ್ತೀರಿ ನೀವು.


ಬಹುಶ: ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಅಶ್ಚರ್ಯ್ವೆನಿಸಬಹುದು, ನಿಮ್ಮ ಸುಂದರ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮುಂದಾಲೋಚನೆ.., ಹೊರದೇಶದಲೆಲ್ಲೋ ನೋಡಿದ ರೈಲನ್ನ ಇಲ್ಲಿ ಸುರಂಗ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ--ಅಂಡರ್ ಗ್ರೌಂಡ್ (ಮೆಟ್ರೋ ಟೈಪ್) ಓಡಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ಲಾನ್, ಈ ಡಿಸಂಬರ್ ನಲ್ಲಿ ಚುಕು-ಬುಕು ಎನುವ "ನಮ್ಮ ಮೆಟ್ರೋ" ನೊಡನೆ ನಿಮ್ಮ ಕನಸ್ಸು ಸಾಕಾರವಾಗಬಹುದು.... ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗವನ್ನ ಇಂದು ನೀವು ನೋಡಿದ್ದರೆ ಬಹಳ ನೊಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರೇನೋ.. ಏನು ಮಾಡೋದು, ನಾವೆಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮ ಕೌಶಲ್ಯತೆ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಪಡೆಯುವ ಭಾಗ್ಯವೇ ಇರಲ್ಲಿಲ್ಲವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂದು ನೀವು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿದ ಆ ಹೊಸ ಅಲೆ ಬಹುಶ: ಈ ತಲೆಮಾರಿನ ಸಾವಿರಾರು ತಲೆಗಳ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.


ನೀವೇ ಹೇಳಿದಂತೆ "ನೋಡಿ ಸ್ವಾಮಿ..., ನಾವಿರೋದೇ ಹೀಗೆ...", ನಿಮ್ಮ ಆ "ಸ್ಟೈಲ್", ನಿಮ್ಮಂತೆ ಮತ್ತೆ ಯಾರೂ ಹುಟ್ಟಿಬರಲಾರರೇನೋ...!







ಶಂಕರ್ ನಾಗ್ ಅವರ ಮಧುರ ನೆನಪಿನ ಚಿತ್ರಗಳು ಅವರದೆ ತಾಣದಲ್ಲಿ : http://www.shankarnag.in/gallery.html
ವಿನಯ್ ...
ಪ್ರೀತಿ ಕೊಂದ ಕೊಲೆಗಾತಿ... ಆದಳು ಈ ಕಥೆಗೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿ




















ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆಃ belleoutandabout.blogspot.com



ಅವರಿಬ್ಬರು ಒಂದೇ ಬಡಾವಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರು..., ಅಷ್ಟೇಕೆ, ಅದೂ ಒಂದೇ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎರಡು ಕುಟುಂಬದವರಾಗಿದ್ದರು... ಅವನು ಟೆಕ್ಕಿ, ಇವಳು ಭಾವಿ ಲಾಯರ್. ಇಬ್ಬರು ಕುಟುಂಬದ ಹಿರಿಯರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿ ಒಂದು ದಿನ ಮದುವೆಯ ಮಾತುಕತೆ ನೆಡೆಸಲು, ಪರಸ್ಪರರಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಿ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥದ ದಿನವೂ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಹುಡುಗನಿಗೋ ಸಡಗರ... ಎಕೆಂದರೆ ಅಷ್ಟು ಸ್ಪೂರದೃಪಿಯಾಗಿದ್ದಳು ಆ ಹುಡುಗಿ.. ಮತ್ತೇನು, ಅಂತೂ ವಿಜ್ರಂಭಣೆಯಿಂದ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೆಡೆಯಿತು. ಹುಡುಗನಿಗೆ ಅವನ ಮನದಾಸೆಯ ಹುಡುಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಳು..!


ಅದರೆ, ಅವನಿಗೇನು ಗೊತ್ತಿತ್ತು ಆ ಸುಂದರ ಹುಡುಗಿ ತನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳಿಂದ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತಾ...!!. ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ ದಿನದವರೆಗೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದ್ದ ಅವಳು ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿದು ಸಲ್ಪ ದಿನವೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಒಳಗೆ ಸಂಚು ಮಸೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಪಾಪದ ಹುಡುಗ ತನ್ನ ಮನದ ಅಸೆಯನ್ನ ತನ್ನ ಹುಡುಗಿಯ ಹತ್ತಿರ ಮುಚ್ಚಿಡದೇ ತೋರ್ಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅದರೆ ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಸುಂದರ ಮೊಗದ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿದ್ದ ಕ್ರೌರ್ಯ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬರಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ...!


ಎಂದಿನಂತೆ ಈ ಹುಡುಗನನ್ನು ಹೊರಗೆ ಸುತ್ತಾಡಲು ಕರೆದ ಹುಡುಗಿ, ಒಂದು ಹೋಟಲಿನಲ್ಲಿ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಖಾಲಿ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು. ತನ್ನ ಬಹುದಿನದ ಆಸೆಯಾದ ವಿಮಾನ ಹಾರಾಟವನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಲು!. ಇನ್ನೇನು ಆ ಹೊತ್ತು ಬರಲು ಹುಡುಗ ಸಡಗರದಿಂದ ತಲೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಆಕಾಶದತ್ತ ನೋಡುತ್ತಿರಲು.., ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅವನ ತಲೆಗೆ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಬಲವಾದ ಪೆಟ್ಟು ಬಿತ್ತು. ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಣ್ಣ ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ನೀಡದೇ ಅವನ ಪ್ರಾಣವನ್ನ ಆ ಅಘುಂತಕನು ತಗೆದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದನು..!!


ಗಾಬರಿಗೊಂಡ ಈ ಹುಡುಗಿ ತನ್ನಿಬ್ಬರ ಮನೆಯವರಿಗೂ ದರೋಡೆಕೋರರು ಲೂಟಿಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿ ಇವನನ್ನು ಕೊಲೆಮಾಡಿ ಓಡಿಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಅರ್ಥಬರುವಂತೆ ಸುಳ್ಳು ಕಥೆ ಸೃಷ್ಠಿಸಿ ಹೇಳಲು, ಅನುಮಾನ ಪಟ್ಟ ಹುಡುಗನ ಕಡೆಯವರು ಪೋಲೀಸರಿಗೆ ದೂರುಕೊಟ್ಟು ವಿಚಾರಣೆಕೈಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿದರು. ಅಂತೂ ಪೋಲೀಸರ ಕಾರ್ಯಚರಣೆ ಫಲ ನೀಡೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಮೊಬೈಲ್ ಕಾಲ್ ಶೀಟ್ ಅನ್ನು ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡ ಪೋಲೀಸರು ಅವಳ ಪ್ರಿಯತಮನ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೇ ಅವನು ಶರಣಾದ...


ಮುಂದೇನು..., ಪೋಲೀಸರ ವಿಚಾರಣೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ನೆಡೆದು ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳು ಬಯಲಾದಾಗ ಆ ಕೊಲೆಯ ಹಿಂದಿನ ಮುಖ್ಯ ಸೂತ್ರಧಾರಿಯಲ್ಲೊಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಆ ಹುಡುಗಿಯೂ ಇದ್ದಳು.!!


ತನ್ನ ಇಷ್ಟದ ವಿರುದ್ದ ನೆಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮದುವೆಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನ ತಡೆಯಲು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎಂದು ಆಗಲಿಲ್ಲವೋ ಅಂದೇ ಅವಳು ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಸುಮ್ಮನೆ "ಹೆಸರಿಗೆ" ತನ್ನ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ ನಂತರ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಮಾಡುವ "ಐಡಿಯಾ". ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರ, ಅವನ ಕಸಿನ್ ಮತು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ರೌಡಿಯ ಸಹಾಯದಿಂದ ಒಂಡು ಮಾಸ್ಟರ್ ಪ್ಲಾನ್ ರೆಡಿಮಾಡಿಯೇಬಿಟ್ಟರು ಈ ನಾಲ್ವರು... ಕೊನೆಗೆ ಈ "ಪ್ಲಾನಿನ" ಸಹಾಯದಿಂದ ದುರಂತ ಅಂತ್ಯ ಕಂಡವನು ಅ ಮುಗ್ಧ ಯುವಕ...


-- ಈ ಘಟನೆ ನೆಡೆದದ್ದು ಏಳು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ.., ಹೆಸರುಗಳ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಇಲ್ಲಿ ಬೇಡವಾದರೂ ತನ್ನ "ಪ್ರೀತಿಯ ಶೋಕಿಗೆ" ಬಗ್ಗದಿದ್ದ ಮನೆಯವರು ಮದುವೆ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದಾಗ ಸುಮ್ಮನೆ ತೆಪ್ಪಗೆ ಕುಳಿತ ಹುಡುಗಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರನಿಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ನಿಷ್ಪಾಪಿ ಹುಡುಗನ ಜೀವ ತಗೆದಳಲ್ಲಾ.. ಇದೆಂತಾ ನ್ಯಾಯ..??. ತನ್ನಗೆ ಒಲ್ಲದ ಮದುವೆಯನ್ನ ಸರಿಸಾಟಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ತಾನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹುಡುಗನನ್ನೇ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಮದುವೆಯಾಗುವ ಬದಲೋ ಅಥವಾ ತನಗೆ ಈ ಮದುವೆಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಹೇಳಿಬಿಡಿ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುವ ಬದಲೋ ಕೊಲೆ ಮಾಡುವ ಹುನ್ನಾರ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಳಲ್ಲಾ ಆ ಹುಡುಗಿ.. ಅದಕ್ಕೇನ್ನೋಣ ಹೇಳಿ. ಸರಿಸುಮಾರು ೭ ವರ್ಷ ಎಳೆದ ಈ ಕೇಸ್, ಅಂತೂ ಹುಡುಗನ ಮನೆಯವರ ಛಲ ಮತ್ತೆ ಪೋಲೀಸ್-ನ್ಯಾಯವಾದದ ನಡುವೆ ಮಂಡಿ ಊರಲೇಬೇಕಾಯಿತು. ಕೊಲೆಮಾಡಿದ ಪ್ರಮುಖ ಆರೋಪಿಗಳಿಗೆ ಜೀವಾವಧಿ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನ ಕೋರ್ಟ್ ವಿಧಿಸಿತು. ಒಂದು ದು:ಖದ ವಿಚಾರವೆನೆಂದರೆ ತನ್ನ ಮಗನಿಗಾದ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟಕ್ಕಿಳಿದ ಅವನ ತಂದೆ ಕೋರ್ಟಿನ ತೀರ್ಪು ಹೊರಬರುವ ಮೊದಲೇ ಮಗನ ದುರಂತ ಸಾವಿನ ನೋವಿನಲ್ಲೇ ಇಹಲೋಕ ತ್ಯಜಿಸಿಬಿಟ್ಟರು!!


ತನ್ನ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಮುಗ್ಧ ಹುಡುಗನ ಬಾಳನ್ನ, ಅವನ ಕುಟುಂಬದ ಸಂತೋಷವನ್ನ ಬಲಿತಗೆದುಕೊಂಡ ಆ ಹುಡುಗಿಗೆ ಇದರಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿದಾದರೂ ಏನು...? -- ಜೀವಾವಧಿ ಸೆರೆಮನೆ ವಾಸ!!!.


ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಮುಗ್ಧ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ "ಘೋರ" ಜೀವಿಗಳೇ... ಕೊಲ್ಲುವ ಮುಂಚೆ ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿಬಿಡಿ, ಸ್ವರ್ಗ-ನರಕ ಎಲ್ಲಾ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೇ ಇದೆ. ನೀವು ಮಾಡುವ ತಪ್ಪಿನ ಶಿಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲೇ ಅನುಭವಿಸಿ ತೀರಬೇಕು...



ಅದಕ್ಕೆ ಅನ್ನೊದೇನೋ... "ಪ್ರೀತಿ ಮಾಯೇ ಹುಷಾರು" ಅಂತ...!!
ವಿನಯ್ ...
"ನೆನಪಿನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಅಕ್ಷರಗಳು ಮಾಸಿಹೋಗಬಹುದು....
ಅದರೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿದೆಯಲ್ಲಾ... ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಮನ ಎಂದೂ ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.."



ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆಃ thepursuitcc.typepad.com



ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಕಬರ್ಡ್ ನಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಕಾರ್ಡ್ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದೊಂದೆ ಕವರಗಳನ್ನ ತಗೆದು ಹೊರಗೆ ಸಾಲಾಗಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ತಟಕ್ಕೆನೆ ಒಂದು ಕವರಿನಿಂದ ಸಣ್ಣ ಪುಸ್ತಕವೊಂದು ಉದರಿತು. ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ವಸ್ತು ಸಿಗದ ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲಿ ಆಗ ಕೆಳಗೇನು ಬಿದ್ದಿತ್ತು ಎಂಬ ಗೊಡವೆಗೆ ಹೋಗದೆ ಮತ್ತೆ ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಸಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಸಾಗಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುದರಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಕವರಿನ ಒಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಕಾರ್ಡ್ ಪ್ರತಿ..!. ಅದನ್ನು ಝೆರಾಕ್ಸ್ ಮಾಡಿಸಲು ಹೊರಟ ನಾನು ಹೊರಗೆ ತಗೆದಿರಿಸಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಕವರುಗಳನ್ನ ಮತ್ತೆ ಎತ್ತಿಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಏಕೋ ಮತ್ತೆ ಆ ಸಣ್ಣ ಪುಸ್ತಕದ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು.

ಅರೇ.. ಅದು ನನ್ನ ದ್ವಿತೀಯ ಪಿ.ಯು.ಸಿ ಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಿನ ಸ್ಲಾಮ್ ಬುಕ್... ಫ್ಲಾಷ್ ಬ್ಯಾಕ್ ನೆನಪಾಗಿ ಒಂದೊಂದೇ ಪುಟ ತಿರುವಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಅದರಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಒಂದು ಸ್ಲಾಮ್ ಪುಟ ನನ್ನನ್ನ ೧೦ ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನ ನೆನಪಿನ ಸುರಳಿಯನ್ನ ಬಿಚ್ಚಿಸುತ್ತ ಹಾಗೇ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಯಿತು...

-----------

೧೫ ಮೇ ೨೦೦೦

ಆಗಷ್ಟೆ ನಮ್ಮ ದ್ವಿತೀಯ ಪಿ.ಯು.ಸಿ ಯ ತರಗತಿ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ನಮಗೆ ಇದು ಜೀವನದ ಪ್ರಮುಖಘಟ್ಟವೆಂದರಿತ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರು ನಿಗದಿಗಿಂತ ೧೫ ದಿನ ಮೊದಲೇ ಪೂರ್ವಭಾವಿ ತರಗತಿಗಳನ್ನ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು (ನನಗೋ ಕ್ಲಾಸ್ ಅಟೆಂಡ್ ಆಗುವ ಮನಸ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ..!!). ಅದರಲ್ಲಿ ಗಣಿತ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿತ್ತು. ಬೆಳಗ್ಗೆ ೮.೩೦ ಗೆ ತರಗತಿ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತು. ನನ್ನದು ಸೈನ್ಸ್ "ಬಿ" ಸೆಕ್ಷನ್. ನಮ್ಮ ಸೈನ್ಸ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲೇ ಇನ್ನೊಂದು ತರಗತಿ "ಡಿ" ಸೆಕ್ಷನ್. ಅಲ್ಲಿಂದ ಸಹ ಹಲವರು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದವಳೇ ಸ್ವಾತಿ...

ಬೆಳ್ಳಗೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಎತ್ತರದ, ಉದ್ದನೆ ಕೂದಲಿನ ಹುಡುಗಿ ಸ್ವಾತಿ... ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರೊಡನೆ "ಡಿ" ಸೆಕ್ಷನ್ ತರಗತಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳು ಮೊದಮೊದಲು ಕೇವಲ ಪಾಠ ಕೇಳುತ್ತ ಶಿಕ್ಷಕರ ಎದುರು ಅಷ್ಟೇನೂ ದೌಟ್ಸ್ ಕೇಳದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಟರಾಕ್ಷನ್ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದಳು. ನನಗೆ ಮೊದಲು ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದೇ ಅವಳು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ವೈಖರಿಯ ಬಗ್ಗೆ. ಬಹುಶ: ಮೊದಲೇ ಪ್ರೀಪೇರ್ ಆಗಿಯೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದಳೇನೋ...! ಅದರಲ್ಲೂ ಅವಳಿಗೆ ಪಾಠ ತಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಶಿಕ್ಷಕರ ಶಹಭಾಷ್ ಗಿರಿ ಬೇರೆ...! ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನ ಹಲವಾರು ಹುಡುಗರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಕರು ಅವಳನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಮೈಯೂರಿ ಹತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು..!!. ಅದರ ಸಲುವಾಗಿಯೇ ಏನೋ ಅವಳಿಗೆ "ಮಿಸ್ ಜೀನಿಯಸ್" ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಇವರೇ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು...!

ಅವಳ ಮಾತು, ಸುಂದರ ನಗೆ... ಏನೋ ಒಂದು ಆಕರ್ಷಣೆ ನನಗೆ... ಅವಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸುವ ಹಂಬಲ... ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಅದು ತಾನಾಗಿಯೇ ಒದಗಿಬಂತು...

ಜ್ವರದ ಕಾರಣದಿಂದ ಎರಡು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ರಜೆ ತಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಅವಳು ಪುನ: ತರಗತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಗ ಇನ್ನೂ ಪಾಠ ಶುರುವಾಗಲು ಬಹಳ ಸಮಯವಿತ್ತು. ಮಿಕ್ಕವರೆಲ್ಲರು ಇನ್ನೂ ಬರುವರಿದ್ದರು. ನಾನು ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದ ನೋಟ್ಸ್ ಅಪ್ ಡೇಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಕೇಳಿಬಂದಿತು ಅವಳ ದನಿ:

"ಏಕ್ಸ್ ಕ್ಯೂಸ್ ಮಿ..."

"ನೆನ್ನೆ ಪಾಠ ಮಾಡಿದ ನೋಟ್ಸ್ ಸಲ್ಪ ರೆಫರ್ ಮಾಡಿಕೊಡ್ಲಾ....?"

ನಾನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ಅವಕಾಶ ಇದೇನಾ ಎಂದು ನನಗೆ ಅಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಅವಳೇ ನನ್ನನ್ನು ಬಂದು ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಯೋಚಿಸಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ... ಅವಳ ದನಿಯೇ ನನ್ನನ್ನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತಬ್ಬಿಬ್ಬುಗೊಳಿಸಿತ್ತು. ಸವರಿಸಿಕೊಂಡು

"ಒನ್ ನಿಮಿಷ... ಕೊಟ್ಟೆ ಇರಿ.." ಎಂದು ಹೇಳಿ ಎರಡು ದಿನದ ನೋಟ್ಸ್ ಪುಸ್ತಕ ಹುಡುಕಿ ಕೊಟ್ಟೆ...

ಅರ್ಧ-ಮೂಕ್ಕಾಲು ಘಂಟೆಯ ನಂತರ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಂದಿರಿಗಿಸುವಾಗ:

"ರಾಹುಲ್, ತುಂಬ ಡಿಟೇಲ್ ಆಗಿ ನೋಟ್ಸ್ ಬರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೀರಾ ನೀವು, ಲೆಕ್ಚರರ್ ಹೇಳಿದ ಅಡಿಶ್ನಲ್ ಪಾಯಿಂಟ್ಸ್ ಸಹ ಬರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೀರಲ್ಲಾ..?... ದಟ್ಸ್ ಗುಡ್.."

ನಾನು: "ಹು:, ರೆಫೆರೆನ್ಸ್ ಗೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ ನೋಟ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ತೀನಿ..." ಎಂದು ಮುಗುಳುನಕ್ಕೆ...

ಅವಳು: "ಎನಿವೇ... ಥ್ಯಾಂಕ್ ಯೂ ವೆರಿ ಮಚ್.." ಎಂದು ನಕ್ಕು ಹೊರಟುಹೋದಳು...

ಅಂದಿನಿಂದ ಅವಳು ನಾನು ಕಾಲೇಜಿನ ಕಾರಿಡಾರಿನಲ್ಲಿ ಎದುರು-ಬದುರು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಮಾತನಾಡಿಸುವ ಅವಕಾಶಗಳು ಬಹಳ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಬಹುತೇಕ ತರಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ, ಲೆಕ್ಚರರ ಪಾಠದ ಬಗ್ಗೆಯಷ್ಟೆ ಮಾತು ಮೀಸಲಿರುತ್ತಿತ್ತು...!. ಬೇರೆ ವಿಷಯದ ಕಡೆ ಮಾತು ತಿರುಗಲೆತ್ನಿಸಿದರೂ ಮನಸ್ಸು ಏಕೋ ವಿನ:ಕಾರಣ ನನ್ನನು ತಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು...!!

ಇನ್ನೊಂದು ಸುವರ್ಣ ಅವಕಾಶ ನನಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಒದಗಿ ಬಂತು. ತರಗತಿಯ ವಾರದ ಪರೀಕ್ಷೆ ನೆಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಸ್ವಾತಿ ೧೦ ನಿಮಿಷ ತಡವಾಗಿ ಬಂದಳು. ಸೀಟಿಗಾಗಿ ತಡಕಾಡಿದರೂ ಆಗಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಭರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಕೊನೆಗೆ ಉಳಿದ ಕೊನೆಯ ಬೆಂಚಿನ ಸಾಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಬರೆಯತೊಡಗಿದಳು. ನಾನು ಆ ಬೆಂಚಿನ ಸಾಲಿನ ಪಕ್ಕದ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆ. ೧೦ ನಿಮಿಷವಾದ ಮೇಲೆ ಮೆಲ್ಲನೆ ನನ್ನ ಕರೆದು:

"ರಾಹುಲ್, ಸರಿಯಾಗಿ ಪ್ರೆಪೇರ್ ಆಗಿಲ್ಲ ಕಣೋ... ೨-೩ ಪ್ರಶ್ನೆ ಗೆ ಸಲ್ಪ ಆನ್ಸರ್ ಹೇಳ್ತೀಯಾ...!"

ನನಗೆ ಇದರಿಂದ ಒಮ್ಮೆ ಕಿಸಿವಿಸಿಯಾದರೂ, ಕೆಲ ನಿಮಿಷ ತಡೆಯಲು ಹೇಳಿ ನಂತರ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಚರರ್ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತಾಗ ಅವಳಿಗೆ ತೋರಿಸಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಖುಷಿಯಾದ ಅವಳು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಹೊರಬಂದು " ಬಹಳ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಕಣೋ... ಫೇಲ್ ಅಗ್ಬಿಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೆದರಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ... ನಿನ್ನ ಅನ್ಸರ್ಸ್ನಿಂದ ತುಂಬ ಹೆಲ್ಪ್ ಅಯ್ತು.." ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು... ನನಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಹರುಷ... ಮಾತಾಡೋಣ ಎಂದು ಬಾಯಿ ತೆರೆಯುವ ಮೊದಲೇ "ಸರಿ ಕಣೋ, ನಾನು ಬರ್ತೀನಿ" ಅಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಟುಹೋದಳು...!

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮನಕ್ಕೆ ಬೇಸರ.. ನೋವು...

ಮನವು ಅವಳ ಅಕರ್ಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವು ನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಬಾರದೆ ಮನಸನ್ನ ಚುಚ್ಚಿ-ಚುಚ್ಚಿ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲಿ ಮನದ ಮಾತು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿ ಈಗ ಮಾತನಾಡಿಸುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ಸಂದರ್ಭವೂ ಹಾಳಾಗುವುದೋ ಎಂದು ಭಯಪಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನ ನಾನೇ ಸುಮ್ಮನಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು...!

ಒಂದೊಂದೇ ದಿನ, ತಿಂಗಳು, ಪರೀಕ್ಷೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದು ಕೊನೆಯ ವಾರ್ಷಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಮಯವೂ ಹತ್ತಿರ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೋಣವೆಂದರೆ ಮನದ ತುಮುಲವೇ ನನ್ನ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಲುಕಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಬಾಯವರೆಗೂ ಬಂದ ಮಾತು ಅಲ್ಲೇ ಕರಗಿಹೋಗುಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು... ಸ್ವಾತಿ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು "ರಾಹುಲ್, ಎಕ್ಸಾಮ್ ಪ್ರೆಪರೆಷನ್ ಜೋರಾ...? ಹೇಗ್ ಓದ್ಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಾ..?" ಎನಲು, ನಾನು "ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ, ಓಕೆ..." ಅಂತ ಉತ್ತರಿಸಿದೆ. ಅವಳು " ನೀನು ಫರ್ಸ್ಟ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಬಂದೇ ಬರ್ತೀಯಾ ಕಣೋ... ಬೆಸ್ಟ್ ಅಫ್ ಲಕ್... ಮುಂದಿನ ವಾರದಿಂದ ನಾನು ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ, ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಎಕ್ಸಾಮ್ ಗೆ ಪ್ರೆಪೇರ್ ಅಗ್ತೀನಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಡಲು ಅಣಿಯಾದಳು. ನಾನು "ಸ್ವಾತಿ, ನಿನಗೆ ಏನೋ ಹೇಳೋದಿತ್ತು.." ಎಂದು ಮಾತು ತಗೆದು ಹೇಳಹೊರಟಿದ್ದರೂ, ಅವಳು "ರಾಹುಲ್, ಒಂದ್ ನಿಮಿಷ ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ನ ಮೀಟ್ ಮಾಡಿಬಂದೆ.. ಅಮೇಲೆ ಹೇಳ್ತೀಯಾ.." ಅಂತ ಅಂದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೇ ಹೋದಳು... ಮನವು ಬಹು ಆಳದ ಪ್ರಪಾತಕ್ಕೆ ಕುಸಿದಂತ ಅನುಭವವಾಯಿತು...

ನಂತರ ಫೈನಲ್ ಪೇಪರ್ ಬರೆದ ದಿನ ಎಲ್ಲರಂತೆ ನಾನು ಒಂದು ಸ್ಲಾಮ್ ಪುಸ್ತಕ ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದು ನನ್ನ ಮಿತ್ರರ ಹತ್ತಿರ ಸ್ಲಾಮ್ ಬರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲು, ಸ್ವಾತಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರೊಡನೆ ಹರಟುತ್ತ ನಿಂತದ್ದು ಕಂಡಿತು. ಕೂಡಲೆ ಸ್ಲಾಮ್ ಪುಸ್ತಕ ಎತ್ತಿಕೊಂಡ ನಾನು ಅವಳತ್ತ ಓಡಿ " ಸ್ವಾತಿ, ನೀನು ಸ್ಲಾಮ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆಯೋದಿಲ್ವಾ...?" ಅಂತ ಕೇಳಲು, "ಓಹ್, ಸಾರಿ ಕಣೋ, ಈಗ ಬರೆದೆ..." ಎಂದು ಬರೆಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದಳು. ತನ್ನ ಕೈಲಿದ್ದ ಸ್ಲಾಮ್ ಬುಕ್ ಅನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟು " ನೀನು ಬರೆದು ಬಿಡಪ್ಪ..., ದಯವಿಟ್ಟು ಅರ್ಧ-ಬರ್ಧ ಡೀಟೇಲ್ಸ್ ಬರಿಬೇಡ... ಎಲ್ಲಾ ಕಂಫ್ಲೀಟ್ ಮಾಡು ಅಯ್ತಾ...?" ಎಂದು ಹೇಳಲು ನಾನು ಗೋಣು ಆಡಿಸಿ ಅವಳ ಸ್ಲಾಮ್ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಗೀಚಲು ಶುರುಮಾಡಿದೆ.

ತಕ್ಷಣ ಎನೋ ನೆನಪಾದವಳಂತೆ... " ರಾಹುಲ್, ಅವತ್ತು ಎಕ್ಸಾಮ್ ಮುಂಚೆ ನೀನು ಎನೋ ಹೇಳ್ಬೇಕಂತಿದ್ದೆ ಅಲ್ವ...? ಎನೋ ಅದು..?" ಅಂತ ಕೇಳಲು ನನಗೆ ಮೈ ಜುಮ್ಮೆಂದ ಅನುಭವ.. ತಡವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ "ಅಹ.. ಎನಿಲ್ಲ... ಮರ್ತೋಯ್ತು ಕಣೆ..." ಎಂದು ಮಾತು ಬದಲಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಅವಳು "ಇಲ್ಲಾ, ಎನಾದರೂ ಇಂಪಾರ್ಟೆಂಟ್ ವಿಷಯ ಇತ್ತಾ..?" ಅಂತ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಲು "ಇಲ್ಲ ಕಣೆ, ಅಂತದ್ದೇನಾದರೂ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೂ..." ಅಂತ ಮಾತು ತಪ್ಪಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಅವಳು "ಅಯ್ತಪ್ಪ, ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡೇ ಹೇಳು ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ.. ಎನಿವೇ ಕೀಪ್ ಇನ್ ಟಚ್...ಮರಿಬೇಡ..." ಅಂತ ಹೇಳಿ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರತ್ತ ಮರಳಿ ಹೊರಟಳು. ಮನವು ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಎನೂ ಹೇಳದೆ ಸುಮ್ಮನಾಗಬೇಕಾಯಿತು...

ಹೌದು, ಅಂದು ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಅದು ಮುಖ್ಯ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನನಗೆ "ಇಂಪಾರ್ಟೆಂಟ್ ವಿಷಯ" ವೆ ಅಗಿತ್ತು! ಮನದಲ್ಲಿ ಮೊಗ್ಗಾಗಿ ಅರಳಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿ ಹೂವಾಗಿ ಅರಳುವ ಮುನ್ನ ಚಿವುಟಿಹೋಗಿತ್ತು. ಏನೋ ನನ್ನ ಸಂಕೋಚದ ಸ್ವಭಾವ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆದುನಿಲ್ಲಿಸಿ ಅವಳಿಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದನೆ ಹೇಳದಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು.

ಅವಳು ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳತ್ತ ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸುತ್ತ ಹೋಗಲು... ಅವಳು ಬರೆದ ಒಂದು ಸಾಲು: "Friendship needs no words... but hearts to bind..." ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಮನವನ್ನು ಹಿಂಡಿ ನೋಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ನನ್ನ ಕುರುಡು ಪ್ರೀತಿಗೆ ಕೊನೆಗೂ "ಪ್ರೀತಿಯ" ಬೆಳಕು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ... ( ಬಹುಶ: ಅದು ನನ್ನ ಮೊದಲ Love ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಅಂತಹ ಭಾವನೆಗಳು ಬಂದಿದ್ದವೇನೋ...!)

ಕೆಲ ತಿಂಗಳು ಅವಳ ಇಮೇಲ್, ಎಸ್.ಎಮ್.ಎಸ್ ಬಂದರೂ ಹೈಯರ್ ಸ್ಟಡೀಸ್ಗೋಸ್ಕರ ಯು.ಎಸ್ ಗೆ ಹೊರಟುನಿಂತ ಅವಳು ನನಗೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕೊನೆಯ ಮೇಸೆಜ್ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅವಳ ಇಮೇಲ್ ಅಗಲಿ ಎಸ್.ಎಮ್.ಎಸ್ ಅಗಲಿ ನನಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ...

*********

ಮನವು ಮತ್ತೆ ವರ್ತಮಾನಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಬಂತು... ಇಂದು ಅದೇ ಸ್ಲಾಮ್ ಬುಕ್ ಓದುತ್ತಿದ್ದರೆ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ನಗು ಬರುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅಂದು ಮನವು ಕಂಡ ಆ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಸೆ ಬಹುಶ: ನಾನು ಜೀವಂತವಿರುವವರೆಗೂ ಕಾಡುತಿರುವುದೇನೋ...! ಇಂದು ನನಗೆ ಗರ್ಲ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಇದ್ದರೂ..., ಅದೂ ನಾವಿಬ್ಬರು ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಾನು ನನ್ನ ಗರ್ಲ್ ಫ್ರೆಂಡಿಗೆ ಈ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ಅವಳು ನನ್ನ ನೋಡಿ ನಕ್ಕು ನಕ್ಕು ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದಳು...!!. "ಅವಗಿನ ತರಹ ಈಗಲೂ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಅವತ್ತಿನ ಸ್ಥಿತಿನೇ ಮತ್ತೆ ನೋಡ್ಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಕಣೋ..." ಎಂದು ಛೇಡಿಸಿದಳು. ಹೌದು, ನಾನು ನನ್ನ ಈ ಗರ್ಲ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಗೆ ಬಹುಬೇಗನೆ ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದನೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ...! ಹಿಂದಿನ ಅನುಭವದ ಪಾಠದ ಫಲವೇನೋ..! ಅಂತೂ ನನ್ನವಳು ನನ್ನ ನಿವೇದನೆಯನ್ನ ಒಪ್ಪಿದ್ದಳು!!. ಅದರೂ ನನ್ನ ಮನವು ಆ "ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿಯ" ನೆನೆದು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಪುಳಕಿತಗೊಳ್ಳೂವುದಲ್ಲಾ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಬಹುಶ: ನನ್ನ ಎರಡನೆ ಪ್ರೀತಿಯು (ನನ್ನ ಗರ್ಲ್ ಫ್ರೆಂಡಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗದಿದ್ದರೆ ಒಳಿತು...!) ನನ್ನ ಮೊದಲ ಪ್ರೀತಿಯಷ್ಟು ಸಮನಿಲ್ಲವೇನೋ...!

ಓಹ್, ತುರ್ತು ಕೆಲಸವಿದ್ದುದರ ನೆನಪಾಗಿ ನಾನು ಆ ಸ್ಲಾಮ್ ಬುಕ್ ಅನ್ನ ಮತ್ತೆ ಕಬರ್ಡ್ ನಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಟ್ಟಿ (ಮನದಲ್ಲೇ ಒಮ್ಮೆ ನಕ್ಕು...) ಮನೆಯಿಂದ ಜೆರಾಕ್ಸ್ ಪ್ರತಿ ಮಾಡಿಸಲು ಹೊರ ಹೊರಟೆ...
ವಿನಯ್ ...
ಅವರಿಬ್ಬರು ಒಂದು ಪುಣ್ಯಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಹೋದರರು....

ಅವರ ಭಾವನೆ, ಗುಣಗಳು... ಎಲ್ಲವು ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದವು....

ಬಿಡಿಸಲಾರದ ಪ್ರೀತಿ ಅವರದು...

ಆದರೆ,

ಅವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಸಲ್ಪ ಸಿಡುಕುಬುದ್ಧಿ..

ಇಲ್ಲ-ಸಲ್ಲದವರ ಮಾತನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ನಂಬತೊಡಗಿದ...

ನಂತರ ಜೀವಕ್ಕೆ ಜೀವವಾದ ತನ್ನ ಸೋದರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟ..

ಅವನ ಪಾಲಿಗೆ ಕಂಟಕನಾಗುತ್ತಾ ಅವನ ಮನೆಗೆ ಕನ್ನ ಕೊರಯಲು ದೂರಾಲೋಚಿಸಿದ...

ಸತತ ಸೋಲುಂಡರೂ ಮತ್ತೆ-ಮತ್ತೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟ...


.........


ಸಿನಿಮದ ಕಥೆಯಂತಿರುವ ಈ ಮೇಲಿನ ಸಾಲುಗಳು ಇಂದು ನಮ್ಮ ದೇಶವಾದ ಭಾರತ ಮತ್ತು ನಮ್ಮಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿಬಂದ ನೆರೆ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದ ಪಾಕಿಸ್ಥಾನದ ನಡುವೆ ನೆಡೆಯುತ್ತಿರುವ ನೈಜ ಸ್ಥಿತಿಯ ದೃಶ್ಯ... ಸಿನಿಮಾ ಕೇವಲ ಎರಡುವರೆ ಗಂಟೆಗಳ ಅವಧಿಗೆ ನೆಡೆದರೆ ಈ ಎರಡು ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ನೆಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕಥಾಸಾರಾಂಶ ೬೩ ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ನಿಲ್ಲುವ ಸೂಚನೆ ಇಲ್ಲ...! ಇಂಡಿಯನ್ ಇಂಡಿಪೆಂಡೆಂಸ್ ಆಕ್ಟ್ ೧೯೪೭ ರ ಮುಖಂತರ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ವಿಭಾಜನೆಗೊಂಡ ಭಾರತ-ಪಾಕ್ ನಂತರ ಸರಿಸುಮಾರು ೫೦೦,೦೦೦ ರಿಂದ ೧,೦೦೦,೦೦೦ ಸಾವುಗಳ ನಡುವೆ ಇಲ್ಲಿನ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮೂಲನೆಲೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬೇರೆಡೆ ಬಂದು ಇರುವಂತಾಯಿತು.

ದೇಶ ವಿಭಾಜನೆಯಾದರೂ ಇನ್ನೂ ಕಾಶ್ಮೀರ ಹಾಗೇ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಬಾಂಧವರು ಮತ್ತು ಹಿಂದು ಬಾಂಧವರು ಸಮರಸದಿಂದ ಬಾಳ್ವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಂಜಾಬಿನ ಬಹುತೇಕ ಭಾಗವನ್ನು ಭಾರತ ವಿಭಾಜನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂದರೂ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಮೇಲಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕಣ್ಣನ್ನು ಪಾಕ್ ಇನ್ನೂ ತಗೆದಿರಲಿಲ್ಲ... ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಅರಿತ ಕಾಶ್ಮೀರದ ರಾಜಸಂಸ್ಥಾನದವರು ಭಾರತದೊಡನೆ ಸೇರಲು ಇಶ್ಚಿಸಿದಾಗ ಅರಂಭವಾದ ಕಾಶ್ಮೀರ ಕದನ ಅಂದಿನಿಂದ ಇನ್ನೂ ಹಾಗೆ ಎಡಬಿಡದೆ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ...

೮೦ ರ ನಂತರದ ದಶಕದವರೆಗೂ ಬೂದಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಕೆಂಡಂತಿದ್ದ ಎರಡು ದೇಶಗಳ ನಡುವಿನ ವಾತಾವರಣ ೮೫ ರ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಕಣುವೆಯ ಸೀಮಾಲೋನ್ಘನೆ ಮುಖಂತರ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಿಗಡಾಯಿಸತೊಡಗಿತು. ನೆರೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಮೇಲಿನ ಗೂಮಾನಿ ಆಗಾಗ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದು ಆಗಷ್ಟೆ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ಥಾನ್ ಯುದ್ಧ ಮುಗಿಸಿದ್ದ ಮುಜಾಹಿದ್ದೀನ್ ಯೋಧರ ಕಾಶ್ಮೀರ ಗಡಿಯೊಳಗಿನ ನುಸುಳುವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ತಾರಕವೇರತೊಡಗಿತು. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕತವಾದಿಗಳ ಸಮಾಗಮ ಅದಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲ ದೊರಕಿಸಿತು.

ಜಮ್ಮು ಕಾಶ್ಮೀರ ಅಸ್ಸೆಂಬ್ಲಿಯ ಅಧಿಕೃತ ಮಾಹಿತಿ ಪ್ರಕಾರ ಇವರೆಗೂ (ಜುಲೈ ೨೦೦೯ ರ ತನಕ...) ಸರಿಸುಮಾರು ೩,೪೦೦ ಕಾಣೆಯಾಗಿರುವ ಪ್ರಕರಣ ಮತ್ತು ೪೭,೦೦೦ ಜನರ ಸಾವು ಸಂಭವಿಸಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. (ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ: http://en.wikipedia.org/wiki/Jammu_and_Kashmir ರಲ್ಲಿ ಇದೆ...). ಭೂಲೋಕದ ಸ್ವರ್ಗದಂತಿರುವ ಕಾಶ್ಮೀರವು ಹೆಚ್ಚು-ಕಮ್ಮಿ ಆ ಕಾಲದಿಂದ ತನ್ನ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು. ಹಲವಾರು ಸಾವು-ನೋವುಗಳು ಈ ಕಣವೆಯ ಮುಖ್ಯಭಾಗವಾಗತೊಡಗಿದವು.

ನಮ್ಮ ಜನ ಹಾಗೂ ಪಾಕ್ ನ ಸಹೃದಯ ಬಂಧುಗಳು ಇವೆಲ್ಲಾ ಬಯಸದಿದ್ದರೂ ತಮ್ಮ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಜಾಹಿದ್ದೀನ್ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕತವಾದಿಗಳ ಹೂಡಿರುವ ತಂತ್ರ ಇವರಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನಲ್ಲಿ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಕಂದಕ ಸೃಷ್ಠಿಸಿದೆ. ಎರಡು ಗಡಿಗಳ ನಡುವೆ ನೆಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟಿಗೆ ಇದು ಭಾರಿ ದಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದರೂ ಇನ್ನೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ಕ್ರೀಡೆಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಭಾರಿ ಬದಲಾವಣೆಯೇನೂ ಆಗಿಲ್ಲ. ವೀಸಾ ತೊಂದರೆ, ಪರಸ್ಪರ ವಿಚಾರವಿನಿಮಯಗಳಲ್ಲಿನ ತೊಂದರೆ, ಸಮರ್ಪಕ ಮಾಹಿತಿ ವಿನಿಮಯ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಈ ಎರಡು ದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ವಿನ:ಕಾರಣ ತೊಂದರೆ ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಕ್ರೀಡಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ರದ್ದಾಗುವುದು, ಸಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೆಡೆಸುವುದಕ್ಕೆ ಪರವಾನಿಗೆ ಸಿಗದಿರುವುದು ಎಲ್ಲಾ ಇದರ ಕಾರಣವೆನ್ನಬಹುದು...

ನಾವು ಎರಡು ದೇಶಗಳ ಪ್ರಜೆಗಳ ವಿಷಯ ಬಿಟ್ಟು ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದರೆ ನಮಗೆ ಕಾಡುವ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಚಾರ: ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ. ದೇಶವಿಭಾಜನೆಯಾದ ನಂತರ ೧೯೪೭-೪೮, ೧೯೬೫ ಮತ್ತು ೧೯೭೧ ರಲ್ಲಿ ಕದನವೆರ್ಪಟ್ಟರೂ, ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಭಯ ಮೂಡಿಸಲು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಎಂಬ "ಭೂತ" ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಹಕರಿಸಿದೆ. ದೇಶದ ಅಂತರಿಕ ಭದ್ರತೆ, ವ್ಯಾಪಾರ-ಹಣಕಾಸು ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಏರು-ಪೇರು ಮಾಡಲು ಭಯೋತ್ಪಾದನ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಅದರ "ಮಾಲೀಕರು" ಬಹಳಷ್ಟು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಕಾಶ್ಮೀರದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಈ "ಕಾರ್ಯ" ನಂತರ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಭಾರತ ದೇಶದೊಳಗೆಲ್ಲಾ ಹರಡುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಕೆಲಮಟ್ಟಿನ ಸಫಲತೆ ಈ ಭಯೋತ್ಪಾದನ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಪಡೆದವು. ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಯುವಕರನ್ನೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಯುದ್ಧ ತರಬೇತಿ ನೀಡಿ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಜನರನ್ನೇ ಸಾಯಿಸುವ "ಷಡ್ಯಂತ್ರ"...! ಎಂತಹ ದುರಾದೃಷ್ಟ ನೋಡಿ ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಭಾರತಮಾತೆಗೆ. ತನ್ನದೇ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ನೆರೆರಾಷ್ಟ್ರದ "ಗುಂಪುಗಳು" ತನಗೆ ಬೆಂಕಿಯಿಡಲು ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಶಾಪವೆನ್ನಬಹುದು.

ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸುರಕ್ಷತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಷ್ಟೇ ಬಿಗಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಹಲವು "ಮೂಲ" ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಈ "ಗುಂಪುಗಳು" ಎಂತಹ ಚತುರತೆಯಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ ಅಂದರೆ ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ನೆಡೆದ ಮುಂಬಯಿ ಉಗ್ರರ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಮತ್ತು ಇತ್ತೀಚಿಗಿನ ಪುಣೆ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಪೋಟಗಳೇ ಉದಾಹರಣೆ. ಮುಂಬಯಿ ಉಗ್ರರ ಅಟ್ಟಹಾಸವಂತೂ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ "ಪ್ಲಾನಿಂಗ್" ಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಬಹಳ ರಹಸ್ಯಮಯ ಕಾರ್ಯಚರಣೆಯೂ ಸಹ ಆಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಎನ್.ಎಸ್.ಜಿ ಕಾಮಾಂಡೋಗಳಿಗಿದ್ದ ಜಾಗದ ಮಾಹಿತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮಾಹಿತಿ ಅವರ ಬಳಿ ಅಂದು ಇತ್ತು. ಅದರ ಸಹಾಯದಿಂದ "ಕಂಟ್ರೋಲರ್ಸ್" ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದೆಂದರೆ ಅವರು ಮಾಡಿದ "ಸಂಶೋಧನೆ" ಬಗ್ಗೆ ನೀವೇ ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ...!!!.


ದಿಗಿಲಾಗುತ್ತದೆಯಲ್ಲವೇ...?


ನಮ್ಮ ಭಾರತದ ಬಳಿ ಎಂತಹ ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ "ಹೊರ ದೇಶ" ಗಳ "ಒತ್ತಡ" ದಿಂದ ಪ್ರತಿಕಾರ್ಯಚರಣೆ ಮಾಡದೆ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಜನ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಾವು-ನೋವುಗಳನ್ನ ನೋಡಬೇಕಾಗಿದೆ.... ಬಾಂಧವ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ದೇಶ ರಕ್ಷಣೆಗೋಸ್ಕರವಾದರೂ ನಮ್ಮ ಭಾರತವು ಎಂದು ತಿರುಗಿ ಉತ್ತರಕೊಡುವುದೋ ಎಂಬುದು ಆ ಕಾಲವೇ ನಿರ್ಣಯಿಸಬೇಕು...! ಏಕೆಂದರೆ ದೂರದ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನೆಡೆದ ಸಂಚಿಗೆ ಅಮೆರಿಕ ಭೂಮಿ ಕದುಲಿದಾಗ ಅವರು "ತಾಲಿಬಾನಿ"ಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತಂತೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ನೆರೆಯ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬೀಡು ಬಿಟ್ಟಿರುವ ಆ "ಗುಂಪುಗಳ" ವಿರುದ್ಧ ಕಾರ್ಯಚರಣೆ ಮಾಡಲು ಇನ್ನೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ನಾವೆಲ್ಲ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ ಭೀತಿಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕೋ ಆ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ...!!
ವಿನಯ್ ...
ಜೀವನವೆಂಬ ಝರಿಯಲ್ಲಿ

ಹರಿದ ನೀರೆಷ್ಟೋ...,

ಸವೆದ ಕಲ್ಲೆಷ್ಟೋ...,

ಸಾಗಿದ ದಾರಿಯೆಷ್ಟೋ...,

ನೋಡಿದ ತಿರುವೆಷ್ಟೋ...!

ತುಂಬಿ ಹರಿದಾಗ ಅನಂದಿಸಿದವರು ಹಲವರು,

ಸೊರಗಿದಾಗ ಕಂಡು ಹಲುಬಿದವರು ಇನ್ನುಳಿದವರು...

ನೀರ ಹರಿವು ನೋಡಲು ಸೊಗಸು,

ಅದರ ಝುಳು-ಝುಳು ನಾದವ ಕೇಳಲು

ಮನಕೆ ಹುರುಪು...

ನೀರು ನಿಂತರೆ ಇಲ್ಲದು ಸೊಬಗು..,

ಕಾಣಸಿಗದು ಜೀವ ವೈವಿಧ್ಯದ ಅನಂದವು...

ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಇವರಿಬ್ಬರಿಗಿರುವ ಸೌಮ್ಯತೆ,

ಕಾಣುವುದು ಉದಾಹರಣೆ ನಮಗೆ ಹಲವೆಡೆ...

ತಾನು ಹರಿಯುತ, ಹಾದಿ ಸವಿಸುತಾ,

ಝರಿ ಸೇರುವುದು ನೀಲ ಕಡಲು...

ಹಾಗೆ ತಾನು ಸವೆಸುವ ಹಾದಿಯಲಿ,

ಮನುಜ ಕಾಣುವನು ಹಲವಾರು ತಿರುವು...

ಸ್ವಲ್ಪ ನಲಿವು, ಹೆಚ್ಚು ನೋವು...

ಕ್ಷಣ-ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸದ ಕುತೂಹಲ-ನಿಗೂಢತನವು....!

ಜೀವನ ಎಷ್ಟು ದಿನ ಸಾಗಿ ಉರುಳಿತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇರದು ಸಂಬಂಧ...,

ತಾನು ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ದಿನದೊಳು ಪರರು ತನ್ನಿಂದ ಪಡೆದ ಸುಖವ, ನೆನೆದ ಸಂತೋಷವಷ್ಟೆ ಸಾಕು..,

ಅವನ ಜೀವನವಾಗಲು ಪಾವನ...